Zoeken

Willekeurige foto

Egypt Ring

Deze website maakt deel uit van Egypt Ring.
This website is part of Egypt Ring.
Egypt Ring
 
 
Dag 5 - 31-10 - Deir Ghazali & Nuri PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
woensdag, 03 november 2010 21:00

    Vannacht heb ik eindelijk eens goed geslapen. Het was dan ook erg jammer dat de wekker om 6u15 ging. Inpakken geblazen, want vandaag is weer een reisdag. En een lange: er staat ons een rit van zo'n 250 km voor de boeg. Om 8u10 vangen we hier mee aan, maar moeten direct weer stoppen om te tanken. Pas om 8u30 zijn we echt onderweg. Rond 10u00 komen we aan in Ed Damar, een kleine plaats voor Atbara, waar de asfaltweg zich splits in een weg langs de Nijl en 'onze' weg door de Bayuda woestijn. In Ed Damar stoppen we om wat proviand in te slaan. Onzen gids, Awaad, slaat water in en blokken ijs om ze koel te houden. Om 10u30 begint dan onze rit door de Bayuda woestijn.

    Met wat zinnige en onzinnige tussenstops bereiken we om 13u40 opnieuw het Nijldal, maar nu bij het 4e cataract. De Bayuda woestijn is het gebied tussen de grote knik in de Nijl tussen het 4e en 5e cataract. De bedoeling was om nu eerst door te rijden naar de piramides van Nuri, maar tot ons aller verbazing staan we ineens voor de ruïnes van het klooster van Deir Ghazali. Oorspronkelijk stond dit al op de planning, omdat de reisleiding veronderstelde dat dit langs de route lag, maar dat blek niet het geval. Daarop besloot de reisleiding om dit onderdeel optioneel te maken als we de andere onderdelen: Nuri en de beklimming van Gebel Barkal, zouden hebben bekeken.
    En toch stonden we om 14u25 dus ineens in Deir Ghazali. Nu we hier toch waren, hebben we de kloosterrestanten, waarvan het stuk marmeren vloer nog het meest interessant was, kort bekeken en zijn 20 minuten later weer ingestapt.
    In Nuri komen we dan eindelijk om 15u15 aan: maar liefst 2u15 later dan gepland! Van Awaad kregen we hier maar 40 minuten, maar gelukkig hebben we die opgerekt tot bijna het dubbele. Terwijl de reisleiding zijn verhaal deed, liep ik vast het zeer indrukwekkende piramideveld in. Grote, kunstmatige bergen in een zanderige woestijn. Ik bekijk elke piramide van alle kanten en maak opnieuw honderden foto's. Nadat ik ook de koninginnepiramiden en de vage tempelrestanten heb bekeken, sluit  ik me aan bij de groep, die deze onderdelen net aan het bekijken is. Nuri is in zekere zin nog indrukwekkender dan Meroë, omdat deze laatstgenoemde site net even wat toeristischer is dan Nuri.
    Stipt 16u30 vertrekken we naar onze nachtaccommodatie in Karima. Om daar te komen besluiten de chauffeurs tot een flinke omweg die ons om 16u50 langs de Gebel Barkal brengt. Deze eenzame heuvel in een verder vlak landschap was in de ogen van de Koesjieten heilig (naam betekent dan ook Heilige Berg). Er omheen zijn dan ook vele tempels en enkele piramiden gebouwd. Die gaan we morgen bezoeken.
    Onze accommodatie bestaat uit 2 Nubian Houses. Een klein onderkomen met enkele halfopen kamertjes met door het hele pand verspreid bedden met dunne matrasjes. In de binnenplaats bevinden zich 1 of 2 toilet/douche combinaties van extreem eenvoudige kwaliteit (gat in grond, vaste douchekop erboven aan het plafond. De stelletjes nemen het eerste pand en de rest het tweede. Het tweede ziet er net iets gezelligger uit omdat er wat meubels staan; zelfs een complete servieskast.  Uiteindelijk besluiten 5 mensen, waaronder ik om op een bed op de binnenplaats te overnachten. De hoge nachttemperaturen maken dit mogelijk en zelfs prettiger dan binnen. Eenmaal gesetteld begeven we ons naar het restaurant dat Awaad voor ons uitgekozen heeft. Het blijft een zeer eenvoudige en vieze cafetaria te zijn op een smerig pleintje. Omdat we weten dat er ook een luxe, nieuw hotel in de buurt moet zijn, eisen we van Awaad ons daar heen te brengen na het zien van deze eetgelegenheid.

    Daar komen we rond 19u00 aan en we zijn van harte welkom. Helaas hebben ze geen eten meer, want ze hebben net een groep Italianen van eten voorzien. Het hotel ziet er geweldig uit en is dan ook in 2006 door een Italiaanse laten bouwen. Op het terras treffen we.een Vlaams stel aan. We zetten ons neer met een drankje en wat zoute popcorn van de zaak en vermaken ons uitstekend, tot de wind flink op steekt en het eten maar op zich laat wachten. Uiteraard wisten we dat dit lang zou duren omdat het eten nog gekocht en bereid moest worden, maar als er om 21u00 nog niets klaar staat, gaan we demonstratief naar binnen. Dat werkt blijkbaar, want ineens blijkt de pompoensoep en het spaghetti voorafje klaar te zijn. Het buffet volgt niet veel later. Alles is superschoon, heerlijk en overvloedig. Helaas ook duur, want 100 Soedanese pond voor de maaltijd is extreem veel geld. Niet iedereen heeft nog zoveel ponden bij zich. Toch besluiten 6 mensen, waaronder ik, om hier morgen weer te gaan eten. De rest eet in het Nubian House, waar Awaad voor ze zal koken. Hij zegt scheepskok te zijn geweest en graag voor ons te willen koken. Ik wacht dat liever niet af en kies in dit geval het zekere voor het onzekere. Ook omdat de toiletten in het dure hotel aanzienlijk schoner en beter zijn dat waar wij overnachten èn we er gratis mogen douchen. Helaas heeft het hotel maar zo'n 12 kamer, wat niet genoeg was voor ons gezelschap, anders hadden we hier ook overnacht.

    Pas om 22u30 verlaten we het pand en rijden terug naar onze Nubian Houses, waar we direct onder de wol kruipen.