Zoeken

Willekeurige foto

Egypt Ring

Deze website maakt deel uit van Egypt Ring.
This website is part of Egypt Ring.
Egypt Ring
 
 
Egyptereis voorjaar 2008
Zondag 24 februari 2008: Sakkara & naar huis PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
maandag, 25 februari 2008 23:50

Er wonen in de stad Cairo ruwweg net zoveel mensen als in heel Nederland, maar dan op een oppervlak ter grootte van de provincie Utrecht. Het is hier dus altijd druk. Desalniettemin lijkt het wel alsof de halve wereld besloten heeft dit weekend in Cairo te verblijven. Ik schreef gisteren als dat het vreselijk druk was in Gizeh en in het Egyptisch Museum, maar deze ochtend was het zelfs in de ontbijtzaal van het hotel zo druk dat er zich rijen vormde om binnen te komen en men moest vechten om een schoon kopje en een kan warm water. Ook later op de dag in Sakkara zou het erg druk blijken te zijn.

Het is een onwennige, maar prettige ervaring om op de allerlaatste dag van de reis nog over een interessant programma te beschikken naast het gebruikelijke ritueel van opstaan, inpakken, ontbijten, naar het vliegveld rijden, vliegen, afscheid nemen en naar huis rijden. En dat terwijl er eigenlijk niets anders dan dat op het programma stond!

Een bezoek aan de Leidse opgravingen in Sakkara, o.l.v. Maarten Raven was dus niet geprogrammeerd, maar wel onder voorbehoud gepland. Verwachtingsvol begaven wij ons dus naar Sakkara en bleven op eerbiedige, doch nabije afstand van het opgravingterrein wachten. Maarten raven kwam ons hartelijk begroeten. Helaas was de vorige middag al gebleken dat de SCA (de Egyptische Oudheidkundige Dienst) uitgerekend deze week een nieuw reglement heeft ingevoerd met als doel bezoekers van opgravingen het leven zoveel mogelijk zuur te maken. In die opzet wist de SCA in ons geval inderdaad te slagen, want ondanks verwoedde pogingen van Huub, Maarten en Samir (van Lewa Tours), werd ons uiteindelijk NIET toegestaan een kijkje te nemen. En we waren zo dichtbij.

Ook het Imhotep Museum was geen onderdeel van het programma, maar wel in de planning. Terwijl we moesten wachten op de uitslag van de pogingen ons toe te laten tot het opgravingterrein, konden we op ons gemak dit schitterende museum bekijken. De oplettende lezer zal opmerken dat ik dit museum vrijdag ook al gezien heb, maar dat hinderde niet. Een hoop dingen maakt dit museum een tweede bezoek meer dan waard. Bovendien hebben we het vrijdag maar kort bekeken.

Nadat ons de negatieve uitslag ter ore kwam, viel de beslissing om de rest van onze tijd hier in Sakkara door te brengen door enkele mastaba-graven te bekijken. Een aantal was zo verrukt van onze verhalen over de graven van Ti en Ptahhotep (die we vrijdag bezochten), dat het merendeel zich hier naartoe begaf. Ilse, Rita, Toos, Gerrit en Noortje besloten anders.

Wij bekeken eerst het graf van Kagemni, dat ik al eens eerder gezien had. Ondanks de enorme drukte is het in dit graf meestal redelijk rustig en dus hadden we tijd en ruimte om ons te verdiepen in de prachtige en soms aandoenlijke scenes.

Het graf van Mereroeka, wat er vlak naast ligt, is altijd een stuk drukker bezocht, maar we hadden alle tijd, dus hebben we ook hier uitgebreid van kunnen genieten.

Stipt op de afgesproken tijd (13:00 uur) stapten we in de bus op weg naar het vliegveld. Ondanks een flinke file onderweg en wat licht chaotische taferelen bij het inchecken bereikten we het vliegtuig mooi op tijd en vlogen voorspoedig naar Frankfurt, waarna de overstap ons zelf eerder thuisbracht dan gepland.

Deze reis zit er weer op, maar er zullen er nog vele volgen, als het aan mij ligt! Het was de zwaarste en meest intensieve reis die ik tot dusver heb meegemaakt. Een reis van extremen, zoals qua weer, programma, persoonlijkheden, accommodaties, etc. Maar desondanks en tegelijk daardoor juist absoluut de moeite waard. Al met al weer een geweldige ervaring rijker!

Nu volgt voor mij het proces van het uitzoeken, naamgeven, nalopen en op de website plaatsen van de ca. 2800 foto's die ik geschoten heb. Via mijn nieuwsbrief houdt ik u op de hoogte.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:27
 
Zaterdag 23 februari 2008: Gizeh PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
maandag, 25 februari 2008 15:39

Hoewel ik inmiddels al weer veilig en gezond thuis ben, wil ik toch die laatste twee dagen van deze enerverende reis nog even vermelden.

Gizeh is voor velen een bekende naam, als zijnde de locatie van het enige overlevende Klassieke Wereldwonder, de Grote Piramide van koning Choefoe (Cheops) en die van twee van zijn opvolgers. Deze piramides lieten wij vandaag echter volkomen links liggen om ons te concentreren op de mastaba-graven.

Een korte wandeling vanaf het overbevolkte parkeerterrein bracht ons naar het uitgestorven pleintje voor de graven van Senedjemib-Inti, Chnoementi en Achetmehoe. Daar strandden we echter voor een stel dichte deuren. De graven bleken i.v.m. restauratiewerkzaamheden gesloten. Niettemin wilde de sleutelbewaarder ons laat in de ochtend wel binnen laten.

Met die boodschap begaven wij ons al struinend door het Westelijk Mastabaveld in de richting van de graven van Iymery en Neferbaoeptah. Om ook daar weer voor een stel goed gesloten deuren te moeten blijven staan. Ook deze graven bleken voor restauratie gesloten.
Niet lang daarna bereikte ons het bericht dat we ons zo spoedig mogelijk naar de eerstegenoemde graven dienden te begeven, wat wij trouw deden.
Helaas moesten we ook hier weer lange tijd wachten in onzekerheid. De vermoeidheid begon na pakweg twee lange en enerverende weken toe te slaan en na deze tegenslagen daalde het moraal in de groep aanzienlijk.

Gelukkig was het verlossende woord een positief bericht. De graven van Iymery en Neferbaoeptah bleven helaas voor ons gesloten, maar Senedjemib-Inti, Chnoementi en Achetmehoe wilden ons gelukkig wel ontvangen. Als bonus werd het ons toegestaan om te fotograferen in de graven (uiteraard zonder gebruik van flitser)! Ik had deze graven al eens eerder gezien, maar dat deed niets af aan dit bezoek.

Als compensatie voor de gesloten graven, werd het bijzonder mooie en zelden bezochte graf van Meresanch, dochter van Chafra, bouwer van de tweede piramide van Gizeh voor ons geopend. Al snel kwam mij ter ore dat de vorige bezoekers van dit graf niemand minder dan de Franse president Sarkozy en diens 'lover' waren.
Het graf van Meresanch is vooral bekend om zijn schitterend bewaard gebleven kleuren en een aantal bijzondere scenes.

De volgende verassing was een bezoek aan de graven van Qar en idoe. Deze had ik welliswaar al vaker bezocht, maar had nooit eerder toestemming gehad om hier foto's te maken. Opvallende verandering aan het graf van Qar was de moderne LED-verlichting. Deze bespaart aanzienlijk op ruimte, energieverbruik en warmteproductie, maar gaf hier wel wel aanzienlijk minder licht.

Het sluitstuk van deze verassende ochtend was een uniek bezoek aan de mastaba van Chaefchoefoe, waar eveneens een aantal prachtige voorstellingen te zien zijn. Opvallend aan de verlichting in dit graf was dat het bestond uit een enkel peertje dat alleen licht gaf als je op een bepaald plekje van het stroomdraad ging staan, daarmee electrocutatie riskerend. In mijn geval hield ik er een tintelende linkervoet, maar geen permanente schade aan over.

Na een lunch op eigen gelegenheid brachten we aan bezoek aan het Egyptisch Museum. Ook hier was het weer onaangenaam druk. Eenmaal binnen koos ik mijn eigen weg, op zoek naar nieuwe dingen. Er staan in dit neoklassieke pand zo ongelooflijk veel ouheidkundige voorwerpen (letterlijk) te verstoffen, dat het onmogelijk is om hier niet iets nieuws te ontdekken bij ieder bezoek. Zoals altijd kon ik me weer vreselijk storen aan de schade die het merendeel van de bezoekers toebrengen aan deze vaak onvervangbare objecten en hoe weinig aan gedaan wordt. Bijna niemand schijnt er bij stil te staan dat zelfs graniet op lange termijn enorme schade oploopt door een schijnbaar onschuldige aanraking van de hand door de vele honderden bezoekers van het museum.

Om een uur of vier in de middag hield ik het voor gezien in het Museum en begaf mij in de richting van de American University in Cairo, daarmee mijn leven riskerend door het beruchte el-Tahrir Square over te steken. Als u denkt dat de Champs-Elysee het meest gevaarlijk is voor voetgangers, dan bent u duidelijk nog niet in Cairo geweest.
Niettemin is een bezoek aan de boekwinkel van deze universiteit altijd wel de moeite waard en met drie nieuwe aanwinsten voor mijn 'bibliotheek' begaf ik mij weer naar het hotel.

In de avond vond het afscheidsdiner plaats met een mooie speech voor Huub van Jacques en een goed geimproviseerde speech voor gids & regelneef Mohammed van Monique. Cadeaus werden uitgewisseld en moe maar voldaan zocht ik mijn kamer op.

Het moge duidelijk zijn dat, ondanks de slechte start, deze dag toch nog als 'uitstekend' te boek staat.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:29
 
Vrijdag 22 februari 2008: Dasjoer en Sakkara (voor anderen Wadi Natroen) PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
vrijdag, 22 februari 2008 22:14

Gisteren had ik bij reisleider Huub Pragt het balletje op geggooid mij en enkele anderen onderweg van de Fayoum naar Wadi Natroen uit de bus te gooien, daar we onderweg de welbekende plaats Gizeh zouden passeren en niet iedereen even enthousiast was om een Koptisch klooster (Deir el-Baramoes) te bezoeken. Dat bleek een goed idee en onze regelneef Mohammed wist dit (ongevraagd) weer fantastisch voor ons te regelen. Rita, Ilse, Sandra, Toos, Hans en ik zouden rond 9 uur 's ochtends uit de bus gezet worden om in een minibusje naar Dasjoer en verder te rijden.

Dasjoer was dus ons eerste item van vandaag. Een site die ik gek genoeg nog nooit had gezien. Een stevige wandeling door de woestijn langs de Rode Piramide van Snefroe naar de Knikpiramide van dezelfde eigenaar werd door een aantal (taxi)chauffeurs, waaronder de onze (Meher; wat zoiets als 'slim' betekend) vanaf de parallel lopende autoweg met argusogen bekeken. Wat een gekke toeristen! Waarom lopen als er een autoweg is? Wij genoten.

Nadat we de Knikpiramide uitgebreid van alle (buiten)kanten hadden bekeken, zijn 4 van ons een aantal kilometers doorgelopen om de Zwarte Piramide van Amenenhat (vraag me even niet welke) te bezichtigen. Hier liep geen weg naar toe en het moge duidelijk zijn dat hier dus (gelukkig) ook geen toeristen te bespeuren waren.
Via een kleine omweg langs de daltempel van de Knikpiramide (een tempel die via een processieweg met het piramidecomplex was verbonden), liepen we weer terug naar deze opmerkelijke piramide met een knik in de hellingshoek, op halve hoogte.

Ons minibusje bracht ons zessen weer terug naar de Rode Piramide, die we uitgebreid van binnen bekeken hebben. Een drietal schitterende kamers met een ongelooflijk knap gemaakt granietten gewelf troffen we daar aan. Oh, en niet te vergeten een onvoorstelbare ammonia-stank.

Tot zover Dasjoer, nu op weg naar Sakkara. Voor ons allen welbekend terrein, maar een aantal van ons (waaronder ik) hadden een aantal dingen hier nog nooit gezien.
Eerst genoten we van een prima sandwich nabij het gloednieuwe Imhotep-museum, dat we hierna ook snel bezocht hebben. Prima verlichting, prachtige stukken, smaakvol ingericht. Kortom een geweldig, doch klein museum.

Onze uiterst vriendelijke chauffeur begreep vrijwel geen Engels, dus liep de communicatie via zijn mobiele telefoon, met regelneef Mohammed aan de andere kant, in de functie van tolk.

De mastaba (graf) van Ti was nu aan de beurt. Ook onbekend terrein voor mij. En waarom ben ik hier nooit eerder geweest vroeg ik me al snel af, want het is een van de mooiste matstabas die ik ooit gezien heb, hoewel de tweede en tevens laatste van vandaag, die van Ptahhotep & Achtihotep, zo mogelijk nog mooier bleek te zijn. Schitterende reliefs, soms zelfs nog mooie kleuren en vele aandoenlijke (sorry Ilse!) voorstellingen.

Om 16:00 was het tijd om naar het restaurant Caviar te gaan, alwaar we de rest van de groep om 17:00 zouden treffen. Helaas bleek dit pas anderhalf uur later te zijn... Vervolgens werd het voedsel in moordend tempo opgediend en weer weg gehaald. Al met al niet de beste afsluiting van deze verder fantastische, facultatieve dag.

De rest van de groep heeft kunnen genieten van niet een klooster, maar zelfs drie, plus de opgraving van een vierde.

Het einde van de reis nadert en ik ben behoorlijk moe en heb last van wat Rita heel treffend, mijn 'piramide-spieren' noemt. Niettemin verkeer ik nog in goede gezondheid en verlang toch ergens stiekum weer naar mijn eigen douche en bed. Maar eerst nog twee mooie dagen! Wink

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:31
 
Donderdag 21 februari 2008: Bahnasa, Ihnasiya el-Medina & Beni Suef Museum PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
vrijdag, 22 februari 2008 21:51

Oorspronkelijk stond vandaag alleen Ihnasiya el-Medina op het programma, maar gelukkig konden we ons verheugen op maar liefst twee bonussen!

Als eerste kwamen we dus aan bij een enorm, schijnbaar verlaten terrein met geen duizenden, maar miljoenen potscherven, botrestanten, faience, albast, etc. Dit bleek el-Bahnasa (Oxyrynchus) te zijn.
Na een tijdje lopen door deze onvoorstelbare archeologische rijkdommen, kwamen we aan bij de opgravingen waar we verschillende Saitische sarcofagen zagen liggen, velen in prima staat. In een van de vele, vele graven, viel zelfs nog een klein hierogliefentekstje te ontwaren en een ander was voorzien van een mooi cobra-fries met gevleugelde zonneschijven boven de ingang. Dit grote gat in de woestijnbodem vormt echter maar een beginnetje. Want het was ons al snel duidelijk dat onder de vele zand-heuveltjes nog heel erg veel te vinden moest zijn. Dat blijkt alleen al aan de vele (vaak duidelijk menselijke) botten die gewoon op de oppervlakte te vinden waren.
Al snel verspreidde de groep zich over deze eindeloze vlakte, waarbij een ieder bijna voortdurend naar de grond staarde, op zoek naar nieuwe bodemschatten. Die waren niet moeilijk te vinden...

Ihnasiya el-Medina was, zoals gezegd, wel ingepland. De weg hier naartoe bood afwisselend lustige, groene velden en armoedige, vervuilde straatjes vol mensen die met de grootst mogelijke verbazing naar onze enorme toerbus bleven kijken.  Aangezien we nog maar zeer weinig water aan boord hadden, was het zaak snel nieuwe flessen in te kopen. Dat bleek in dit gehucht echter niet mogelijk. Men drinkt hier enkel cola uit flesjes...
De site die wij wilden bezoeken lag, zoals vaker, midden in het gehucht en was op het eerste gezicht niet veel meer dan een sterk vervuilde, verwaarloosde vlakte.

Niettemin was ons eerste item alhier, een tempel voor de lokale godheid Herishef ('Hij die op zijn meer is') een regelrechte hit. Hoewel vrijwel geheel verdwenen, boden de enkele aanwezige steenblokken en beeldrestanten ons een glimp van deze ooit schitterende tempel. De inscripties waren vaak erg verfijnd, hoewel dat voor de tijd van Ramses II niet erg gewoonlijk is.

Een veel kleinere tempel lag hier niet ver vandaan. Het is niet meer te zeggen voor welke godheid deze tempel bedoeld was, daar er vrijwel geen enkele tekst of afbeelding meer te vinden is op de enkele steenblokken die de site nog telt. Voor de vele lokale kinderen vormden wij echter wel een aardig vermaak, tot grote ergenis van onze (uitgebreide!) politiebewaking.

Het opgravingsgebied van het Spaanse team van Carmen Perez Die vormde het sluitsuk van deze site. Hier was helaas niet veel te zien voor ons, daar het ons niet toegestaan was de graven (met enkele rijk gedecoreerde kamers) te betreden. Ook fotograferen was hier niet toegestaan.

Halverwege de middag vervolgden we onze dagtoer met een bezoek aan het lokale museum van Oudheden van de plaats Beni Soeef. Dit museum kan ik niet anders dan 'kneuterig' noemen. Klein, maar ruim opgezet, oude vitrines, slechte belichting en geen bezoekers, behalve wij. Wij bleven hier tot sluitingstijd om 16:00 uur. Het museum herbergt wel een aantal schitterende en (tamelijk) unieke stukken. Zelfs de Koptische en Islamitische afdeling wisten me (zij het kortstondig) te bekoren.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:33
 
Woensdag 20 februari 2008: Qua el-Kebir/Anteaopolis PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
woensdag, 20 februari 2008 21:23

Vandaag is het weer vandaag. Dat wil zeggen dat wat ik vandaag typ, ook vandaag gebeurd is. Volgt u me nog?

Door het vroege slapengaan van gisteravond waren kamergenoot Hans en ik al ruim voor de wake-up call (die overigens nooit kwam!) wakker. Daardoor lekker rustig aan kunnen doen. Het ontbijt was weer een avontuur, omdat we bordjes met een setje etenswaar opgediend kregen, waarvan de samenstelling verre van eerlijk verdeeld was en de ober niet meer warm water voor koffie of thee tegelijk kon dragen dan goed voor 2 a 3 kopjes. Welkom in Egypte!

Een tamelijk lange busrit vormde het begin van ons programma. Dit kwam door de ietwat eigenaardige rijroute: van Sohag naar Assioet langs de westoever omhoog en dan weer langs de oostoever omlaag naar Qau el-Kebir. Maar ook van dit soort eigenaardigheden kijk ik al lang niet meer op.

Op deze site bezochten we allereerst het graf van Wahka II, een lokale monarch uit het Middenrijk. Van dit enorme graf is nauwelijks meer over dan de uit de rotsen gehouwen ruimtes. Niettemin was met een beetje zoekwerk, een dosis fantasie en een goede zaklamp het nodige aan decoratie ontwaren. En van uitzonderlijk oede kwaliteit zelfs. Dit moet destijds en ongelooflijk mooi graf zijn geweest; een koning waardig!

Hierna was het graf van Iboe aan de beurt, maar hier was no vel minder van over. Hier is zelfs geen decoratie meer te zien.

Het sluitstuk werd gevormd door het graf van Wahka I. Dit graf werd vooral interessant gevonden vanwege de grote uil die door onze komst op de vlucht sloeg en de vele (zeer grote) vleermuizen die eveneens in de stress schoten door onze aanwezigheid. Het moge duidelijk zijn dat ook hier geen decoratie te vinden was. Wel een mooi beeld van de grafeigenaar in het voorportaal, waar helaas een groot roestig hekwerk omheen was aangebracht.

Ik had nog graag gezien dat we een korte stop of Drielandenpunt konden maken bij de schamele restanten van een tempel hier in het oude Anteapolis, maar omdat dit niet op het proramma stond, was ons dit niet gegund door de lokale beheerder.

Hiermee was het programma voor vandaag alweer ten einde en volgde enkel nog een (wederom) lange busrit naar het hotel in el-Minya.
Al met al dus een beperkt proramma, maar wel een uniek bezoek, omdat deze graven normalitair niet voor het publiek toegankelijk zijn!

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:35
 
Dinsdag 19 februari 2008: Abydos PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
woensdag, 20 februari 2008 21:07

Geen vol en voor mij geen nieuw, maar wel weer een heel mooi programma.

In een enorm onvooi vertrok onze bus naar Abydos. Gelukkig wisten we daar al snel de enorme mensenmassa te ontlopen door de wereldberoemde Seti I-tempel links te laten liggen en direct door te lopen naar de minstens zo mooie Ramses II-tempel. Aldaar hebben we weer uitgebreid de tijd genomen om te genieten van alle prachtige kleuren en verfijnde reliefs (zie ook foto's Egyptereis 2007).

Tegen lunchtijd vertrok het convooi en daarmee de mensenmeute uit het zicht en hadden wij alle rust en ruimte om ook de Seti I-tempel te bekijken. Dankzij een summerschool van Jan Koek (in 2007) ging ik goed beslagen ten ijs.

Pas na 16:00 uur vertrokken wij met persoonlijke politie-escorte naar ons hotel in Sohag, alwaar we een eenvoudige maaltijd genoten en ik lekker vroeg naar bed ging.

PS: ik kreeg wat reacties van verschillende kanten over mijn typfouten. Wink
Hoewel terecht hoop ik dat u mij deze kunt vergeven, daar ik te kampen heb met hele oude computers, vreselijk vieze toetsenborden (soms zelfs toetsenborden waarvan de toetsen gewoon vastkleven en dus niet meer werken) en zeer beperkte tijd om te inernetten.  Zo mag je waar ik nu ben (el-Minya) eigenlijk als buitenlandse toerist niet zonder politie-escorte de straat op. Niettemin ben ik er alleen op uit getrokken op zoek naar een internetcafe. Maar u zult begrijpen dat ik hier niet te lang wil blijven, al was het alleen maar omdat ik er morgen weer vroeg uit moet!

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:39
 
Maandag 18 februari 2008: Luxor PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
woensdag, 20 februari 2008 20:49

Bij wijze van uitzondering mochten we vandaag zowaar 'uitslapen' tot 6:45 uur! Desondanks was het weer een druk programma.

Die begon met een bezoek aan de machtige 'Tempel Van Miljoenen Jaren' van Ramses III te Medinet Haboe. Hier was ik al een aantal maal geweest, maar desondanks blijven de enorme pylonen en de diepe reliefs no even indrukwekkend als de eerste maal dat ik ze zag.
Schuin achter de tempel liggen de restanten van het woonhuis van Boetehamon. Deze schrijver uit het arbeidersdorp Deir el-Medina, verhuisde hier waarschijnlijk naar toe omdat het in het dorp niet meer veilig was en was verantwoordelijk voor het verstoppen van een groot aantal koningsmummies. Hij liet ze uit de graven van het Dal der Koningen halen toen duidelijk was dat deze niet langer veilig was voor plunderingen.

Malkata was het volgende item op de agenda. Hier is een paleis te vinden van Amenhotep III, de roemrijke vader van de overbekende farao Achnaton, die op zijn beurt de troon naliet aan de wereldberoemde Toetanchamon. Helaas was het paleis al grotendeels vernietigd, maar de schamele, doch prachtig gekleurde restanten zijn met de regen van vorig jaar vrijwel geheel vernietigd. Een triest aanblik, maar geweldig om hier te zijn.

Na een bijna traditionele lunch in pension Marsam en het ontvangen van de zeker traditionele halsketting van de vrouw des huizes, vervolgenden wij het program met een bezoek aan de Nieuwe Rijks rotsgraven van (op volgorde): TT31 Chonsoe; TT343 Bennia, TT51 Oeserhat, TT178 Neferrenpet/Kenra, TT295 Nefersecheroe en TT52 Nacht. Stuk voor stuk schitterend gedecoreerde, kleine graven.

Voor een bezoek aan het verscholen tempeltje van Qasr el-Aguz (vlakbij Medinet Haboe) was helaas erg weinig tijd en was dan ook nauwelijks meer dan een 'Drielandenpunt'. Wel erg leuk om eens gezien te hebben, daar er nauwelijks enige documentatie te vinden is over deze eenvoudige tempel.

In de avond ging een enkeling mee naar de sfeervol verlichte Luxortempel, maar aangezien ik deze al een aantal maal gezien heb en ik nog het nodige te doen had in Luxor, ben ik er met een aantal reisgenoten er op uit getrokken. Een erg leuke Fair Trade Shop ontdekt en uiteraard weer veel te veel boeken gekocht bij Aboudi Bookshop, die altijd erg blij is met onze komst. Daarna met een aantal mensen gegeten aan de andere (west) oever van de Nijl en daar ook weer de nodige bekenden tegengekomen. Het was weer een grote reunie van Nederlandse Egypte-gekken.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:42
 
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 3