Zoeken

Willekeurige foto

Egypt Ring

Deze website maakt deel uit van Egypt Ring.
This website is part of Egypt Ring.
Egypt Ring
 
 
Egyptereis najaar 2008
Donderdag 6 november 2008: Terugreis PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
vrijdag, 07 november 2008 10:53

Ik ben voor 7:00 al wakker en ben blij dat de ambitieuze maaltijd van gisteren niet slecht gevallen is. We hebben om 8:00 voor het ontbijt afgesproken, maar ik ga om 7:45 al naar boven. Veronique volgt niet veel later. Zelfs Marja komt er even later aan; ze is gelukkig een heel stuk opgeknapt.
Na lang wikken en wegen neem ik het besluit deze laatste uren in Egypte niet actief door te brengen, maar lekker ongegeneerd op m'n balkonnetje te gaan lezen.
Als de dames hun kamers moeten verlaten zetten ze de bagage op mijn kamer en gaan we naar het dakterras. Daar eten en drinken we nog wat en zitten onze tijd uit tot 12:40.
Dan rekenen we ons laatste dingen af, pakken onze tassen en stappen in de taxi die ons naar het vliegveld brengt.

Daar zien we al snel dat het vliegtuig 15 min vertraging heeft (16:10).
Het inchecken gaat niet helemaal vlekkeloos, maar toch niet veel later zitten we in de vertrekhal te wachten.
Opmerkelijk was dat de man achter de monitor bij een van de scanners veel te druk bezig was met een klein kind dat naast hem zat en dus totaal niet op de monitor keek op het moment dat wij onze tassen door de scanner schoven.
Even later wandelen we naar de gate en gaan weer zitten. Er zitten echter al een aantal mensen die nog wachten op het boarden van een andere vlucht (naar Duitsland).
Tijdens het wachten wordt er regelmatig iets omgeroepen, maar het is volstrekt onverstaanbaar. Niettemin wordt even later persoonlijk medegedeeld dat wij kunnen boarden.
Niet veel later zitten we in het gloednieuwe 737 toestel. Het vliegtuig blijkt bijna leeg ter zijn en dus kunnen we zitten waar we willen.
De vlucht van nog geen half uur gaat erg soepel en we worden bovendien getrakteerd op een schitterend uitzicht over de heuvels van de Oostelijke woestijn.
Eenmaal in Hurghada aan de grond worden we in een wachtruimte gedumpt en wachten ongeveer een half uur alvorens we weer mogen instappen.
Ondanks de 3 volle bussen met mensen die naar het vliegtuig rijden, blijkt het in de Comfort Class zo leeg te zijn dat we opnieuw kunnen zitten waar we willen. We hebben dus alle ruimte; dat is pas comfort!

Het vliegtuig landde precies op tijd, maar het taxien en het wachten op de bagage duurde bij elkaar zo'n 45 min., dus was het pas rond 22:30 (Nederlandse tijd) toen we afscheid namen en ik mijn ouders mocht begroeten.

Met het laatste onderdeel van deze reis , de foto's , ben ik al weer bezig. Uiteraard houdt ik u hiervan via deze website en mijn nieuwsbrief op de hoogte.

Terugkijkend was het een mooie en gezellige reis. Hoewel we niet alleen maar nieuwe dingen gezien hebben, hebben we de dingen wel op een nieuwe, uitgebreidere manier kunnen bekijken en daarnaast genoten van een welverdiende vakantie.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:24
 
Woensdag 5 november 2008: Sfinxenallee PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
vrijdag, 07 november 2008 10:51

5:45 Uur werd ik wakker van de wekker na een prima nachtrust. Ik voel me aangesterkt, maar het ontbijt lokt nog niet erg.

Bij het ontbijt was het Veronique's beurt om te vertellen dat Marja ziek was (eerder in de week was het andersom).

Om 7:30 uur zijn Veronique en ik naar de ferry gelopen.
Ca. 8:00 uur waren we bij het begin van de sfinxenallee vanaf Luxor Tempel. Die hebben we zo goed en zo kwaad als mogelijk gevolgd. Ze hebben al heel wat opgegraven, maar nog zeker net zoveel te doen.

Er is niet veel over van de sfinxen en een deel ligt zo te zien al jaren open en bloot. Soms letterlijk voor de deur bij mensen. Het idee deze duizenden jaren oude weg weer bloot te leggen is mooi, maar de wetenschap dat Luxor in twee delen gesplitst wordt en vele huizen, moskeeen en mogelijk een kerk hiervoor gesloopt moeten worden is vreselijk.

We hebben even stil gestaan bij het 'kruispunt' van de sfinxenlanen (Chonsoe-Luxor en Moet-Nijl), waar ook een toerbus vol toeristen stond te kijken. Die liepen (net als wij) verder naar de Karnaktempel toe, die daar al vlakbij ligt.
Even zijn we langs de omheiningsmuur gelopen naar het oosten, maar dat hield snel op en we werden belaagd door vrouwen die bakshees wilden.
Toch hebben we daar nog de sfinxenallee gezien die van de Amontempel naar de Moettempel loopt, maar we konden er niet dichtbij komen.

Dus zijn we teruggelopen langs dezelfde weg en afgezien van een korte stop bij een souvenirwinkeltje rechtdoor naar het hotel.

Met Marja gaat het nog niet veel beter en Veronique heeft ook een kleine terugval. Ik daarentegen voel me weer best goed.
De rest van de dag breng ik vooral lezend door.

Bij het avondeten besluit ik het risico te nemen en ga voor de volledige 'Egyptian Suite' van lentilsoup, lemonjuice en shis-kebab. Helaas smaakt die laatste niet geweldig en na 2 dagen nauwelijks eten zit ik al gauw vol.

Nog voor we het eten krijgen komt Marja aan tafel zitten maar na 1 hap van de tomatensoep weet ze genoeg en gaat weer naar bed.
Ik probeer na het eten nog even te internetten, maar het is onwerkbaar traag dus ik geef het na een half uur op (vandaar ook dat deze posting achteraf geplaatst is.

Het gevreesde opmaken en betalen van de hotelrekeningen valt erg mee. We worden op een hoop fronten gematst en het lijkt zowaar allemaal te kloppen.
Vervolgens begint het grote overschrijven. Met hulp van een collega schrijft hij alles met hanenpoten op een factuurtje.  We hoeven slechts de eenpersoonskamers te betalen en het (toch al zo trage internetten) wordt erg coulant berekend.
Het betalen met creditcard blijkt wat duurder uit te vallen, omdat er een oude, ongunstige koers gehanteerd wordt voor de kamerprijs. Maar al met al valt het allemaal erg mee.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:27
 
Dinsdag 4 november 2008: Karnak PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
dinsdag, 04 november 2008 21:02

Wederom een onrustige nacht. Ik ben misselijk, koud en m'n darmen werken ook niet mee.
4:40 opgestaan. Ik voel me ziek, maar ik wil toch mee naar Karnak, dus ik douche (weer koud water!) en kleed me aan.
5:30 verzameld in de lobby, waar de receptionist verbaasd was ons te zien. (*zucht*)
Behalve het motorbootje was niets geregeld.
Aankomst aan de oostoever ca. 6:10 uur, op een soort vuilnisbelt.
We steken die, een asfaltweg en het nieuwe, enorme Karnak Plaza over om nog net op tijd te zijn voor de zonsopkomst boven de eerste pyloon van Karnak Tempel.
De reden voor dit vroege bezoek was de drukte te ontlopen, maar in die opzet zijn we niet geslaagd; het was bij aankomst al erg druk.

Niettemin bekijken we alles grondig en gedegen, terwijl Marja voorleest uit het werk van Kent Weeks.
We banen ons een weg door de pylonen, zalen en schrijnen en gaan terug in de tijd.
Achter de Ach-Menoe van Toetmoses III slaan we rechts af, richting het Heilige Meer.
Daar strijken we neer in de , sterk vernieuwde! - Colatempel. De sortering is enorm vergroot, evenals de prijzen.
Na deze hoognodige pauze vervolgen we onze exploratie.
We wandelen zo goed en zo kwaad als het kan door de zij-pylonen, maar helaas zijn de 8e, 9e en 10e  niet toegankelijk.
Daarna lopen we naar de Chonsoetempel, waar we niet veel konden zien i.v.m. Restauratiewerkzaamheden.
Het ernaast gelegen tempel van Osiris en Opet konden we helemaal niet in of om.
Toen zijn we dwars door het eerste hof naar het Openlucht Museum. Daar was het (zoals verwacht) heerlijk rustig; er was slechts 1 andere bezoeker.
Via de monumenten van Senwosret I langs de recentelijker gereconstrueerde tempels van Toetmoses III en een Amenhotep en weer terug naar uitgang.

Door het binnenste van de Amontempel zijn we helemaal naar achteren gelopen, tot we tegen het achterste hek opliepen, in de hoop iets van de Gem-pa-aton te zien, maar er was alleen maar gras en wat ondefinieerbare steenblokken.
Toen links langs de muur gelopen met hetzelfde doel, maar niets Amarna-achtigs gevonden. Wel resten van kapellen en enorme zuilen, een heel klein Ptolemeisch schrijntje die bijna uit elkaar lag en  de schijn van Osiris Hekadjet. Daar heb ik snel wat foto's gemaakt.

Na nog een drankje te hebben genomen, hebben we de uitgang opgezocht.
Eenmaal buiten hebben we een korte poging gedaan de Sfinxenallee te vinden. Dat resulteerde enkel in gestruin door vieze, stoffige, drukke straatjes waar vooral kinderen ons achterna bleven komen tot het echt niet leuk meer was.
Eenmaal terug op de corniche hebben we een taxi genomen, die ons afzette bij het Winter Palace om te pinnen. Bij Aboudi Bookshop nog een boek over Abusir gekocht.
Toen , rond 16:00 - weer terug naar de ferry en naar het hotel.
Rond 18:00 uur zijn we aan tafel gegaan.
Na een hele dag zonder eten heb ik hier 2 kommetjes tomatensoep op die me enorm goed smaakte. Via Hamada en Karin (eigenaars van het hotel) een poging gedaan om te achterhalen hoe we bij de sfinxenallee en de Moettempel kunnen komen, maar die wisten het ook niet.

Bij terugkomst in mijn kamer bleek helaas dat de mieren (die nu ook bij Veronique op de kamer marcheren!) weer massaal terug zijn, maar ditmaal aan de andere kant van de badkamer, bij de wastafel. Ik terug naar de receptie, en even later kwam er een mannetje die ze te lijf ging met een fikse spuitbus met gif en een veger&bik.
Ik zit dus nu te luchten en aan dit verslag te werken op m'n balkonnetje. Ondertussen viel de stroom uit op de gehele (?) Westoever.

Morgen gaan we wel vroeg op (om de hitte voor te zijn; ca. 31 graden), maar we doen het wel rustig aan. Wat we precies gaan doen weten we nog niet.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:29
 
Maandag 3 november 2008: Dal der Koningen PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
maandag, 03 november 2008 21:21

Onrustig geslapen. M'n darmen beginnen te protesteren. Waar tegen is me een raadsel.
Bij het ontbijt (9:00 uur) bleek Veronique zich wel iets beter te voelen, maar nog verre van optimaal.
De dames blijven vandaag in het hotel en ik ga alleen naar het Dal der Koningen.
Na het ontbijt ga ik om ca. 9:40 naar beneden en vraag bij de receptie om een huurfiets, die in 5 min. voor m'n neus staat. Een aardige fiets, maar met een curieuze hobbel in het voorwiel.
Om 9:50 fiets ik weg.
Fietsen naar het Dal der Koningen is een flinke klim met deze fiets en in deze hitte. Niettemin alleszins de moeite waard.
Ik moest de fiets bij de eerste controlepost achter laten, dus heb ik hem geparkeerd achter een rots waar nog 2 fietsen stonden.
Na binnenkomst eerst rustig wat gedronken en ingelezen op het graf van Ramses V/VI, waar ik een apart ticket voor moest kopen, op de 'tribune' voor KV62.
Toen het graf in (ca. 11:00). De bewaker was verbaasd dat ik een 'extra ticket' had, want (zo merkte ik later zelf ook) hij moest continue mensen wegsturen die niet door hadden dat ze een extra ticket nodig hebben. Vriendelijke man, die meteen al aangaf dat ik m'n tijd kon nemen. Wat ik ook deed.
In de 2 uur die ik besteed heb in de eerste 2 gangen, kwamen er vele toeristen langs die vrijwel allemaal weer weggestuurd werden. Enkele hadden wel een extra ticket, waaronder een tamelijk Zweed die duidelijk om een praatje verlegen zat en waar ik dus ruim een kwartier mee heb staan praten. Van alle bezoekers hield hij het het langst vol in het graf (op mij na dan).
In totaal heeft m'n bezoek aan dit prachtige graf ca. 3 uur geduurd.

Daarna ben ik (na een korte pauze) naar het graf van Tawosret/Setnacht gelopen. Ook daar was ik vrijwel alleen, maar ben ik niet lang gebleven (ca. 15 min).
Toen het ernaast gelegen graf van Seti II. De bewaker lag te slapen en liet me alleen in het graf.
Ook hier ben ik maximaal 20 min. gebleven.
Toen was het tijd voor het graf van Toetmoses III, waar het me vooral om ging bij dit bezoek aan het Dal der Koningen. Ik heb het dan ook expres als laatste bewaard, omdat ik hier de rest van de middag wilde blijven.
Ik kwam tegelijk met een groep Spanjaarden aan, maar die waren in 5 min weer weg. De extreme benauwdheid heeft daar vast veel mee te maken gehad.
Dat laatste heeft me er dan ook van weerhouden de rest v/d middag te blijven. Het zweet stroomde van m'n hoofd, handen en ellebogen. Ik wist van te voren dat het er benauwd is, maar het bleek erger te zijn dan ik me herinnerde.
Eerst de steile trappen op en weer af, door de putkamer de eerste ruimte in (met de enorme godenlijst).
Daar zat een bewaker met 2 ventilatoren op volle sterkte op zich gericht.
Dan naar de 2e kamer, waar een bewaker voor apegapen lag met een vergelijkbare ventilator-constructie.
Hij deed een poging me 'uitleg' te geven, maar daar bedankte ik uiteraard direct voor.
Badend in het zweet ben ik toch met m'n boeken en aantekeningen langs de prachtige afbeeldingen van het Boek van de Imydoeat gegaan. Helaas bleken de boeken niet opgewassen tegen het zweet, dus heb ik het relatief kort moeten houden.
De schaarse bezoekers waren altijd heel snel weer weg.

Eenmaal buiten en de trappen weer af, ben ik even op muurtje in de schaduw bijgekomen.
Nadat ik de uitgang van het Dal had verlaten, heb ik bij 'Azure Cafe' een klein flesje water gekocht voor het belachelijke bedrag van LE10.
Terug gelopen naar de fiets (ca. 15:55), waar een man van de Tourist Policy op een kartonnen matje een dutje lag te doen.
Toen ik zei dat ik graag bij m'n fiets wilde, verexcuseerde hij zich en haalde z'n matje en kussen van steen weg. De fietstocht naar beneden was fantastisch. Mooi uitzicht (ondergaande zon op de heuvels) en vrijwel niet hoeven trappen.
Eenmaal thuis (ca. 16:30) een (helaas noodgedwongen koude) douche genomen en geconstateerd dat m'n darmen nog onrustiger zijn geworden.
Ca. 17:30 ben ik naar het dakterras gelopen, waar de dames zich blijkbaar al zorgen maakten, omdat het zo laat was. Veronique was gelukkig een stuk beter.

Nadat we de dag hadden doorgenomen en ik m'n foto's had laten zien, hebben we besloten de Karnak-plannen (oorspronkelijk voor vandaag) morgen alsnog uit te voeren.
We spraken af morgen om 5:30 te vertrekken naar Karnak, met een bootje en ontbijtbox (geregeld via het hotel). Daarmee hopen we de extreme drukte voor te zijn en rustig te kunnen genieten en foto's te kunnen maken.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:31
 
Zondag 2 november 2008: Westoever (2) PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
zondag, 02 november 2008 20:28

Een nieuwe dag, nieuwe kansen. En een betere fiets!
Het eerste doel van vandaag was de 'Tempel voor Miljoenen Jaren' van Ramses I, Seti I en met bijdragen van (wie anders) Ramses II. Ook wel kortweg de Qoernatempel genoemd.
Die tempel bleek nog lastig te vinden op de fiets, omdat het niet lag waar we het verwachtten en het stond aangegeven.
In het tempelcomplex waren veel arbeiders bezig met werk aan de grond en het groen. Dat maakte een rustig bezoek (ondanks het volledige gebrek aan andere toeristen) erg lastig.
Niettemin weer mooi om de tempek te zien.
Het was al erg warm op dat moment en zou alleen maar warmer worden.

De graven van Roy & Sjoeroy waren heel snel gevonden. We dienden de fietsen mee naar boven te nemen en tegen het bankje te zetten waar de opzichters zaten. Die moesten ons toch achterna om de deuren te openen.
Eerst hebben we Roy's graf bezocht en gefotografeerd. Zoals we al wisten is dit een erg mooi, kleurrijk en zeer klein graf.
Na dit bezoek leidde de bewaker ons bovenlangs, langs een klein ruw uitgehakken portaal met een vrij lange gang. Hier en daar waren (met name in de bovenhoeken) nog resten van decoratie te zien, vaak van Xkr-motieven, maar ook een paar figuren.
Door grote scheuren in de rotsen kon je naar boven kijken en daar nog een graf zien liggen!
Ook hebben we enkele kleine vleermuizen opgeschrikt.
Het graf van Sjoeroy viel een beetje tegen, omdat het in onze herinnering veel mooier en completer was. Niettemin hebben we weer genoten (en gefotografeerd).

Even later, bij het ticketoffice, stond niets aangegeven, maar navraag leerde dat we hier inderdaad kaartjes voor de Assasif graven konden kopen. Desondanks verzuimde de man ons te vertellen dat voor Pabasa een apart ticket (van LE25) nodig is. Daar kwamen we later pas achter.
Daarna begon het grote zoeken. We verlieten de asfaltweg tegenover het ticketoffice en klauterden door het zand, tot enkele opzichters ons maanden naar hen toe te komen. Zij brachten ons met een eind wandelen naar het graf van Anchhor: een schitterend graf dat ik no niet eerder bezocht heb.
Door ruzie met mijn camera en een eerste lege accu heb ik het aantal foto's beperkt moeten houden.
Eerst daalden we een lange trap af die een moderne, tichelstenen overkapping heeft.
Een eerste, kleine kamer zonder decoratie (?) had een doorgang in de rechtermuur naar een tweede ongedecoreerde(?) ruimte met ook weer een doorgang in de rechtermuur. Ditmaal naar een open hof met aan 1 of 2 kanten zuilen. Op 1 van de zuilen was een bijzondere voorstelling van de bijenteelt te zien.
Veel decoraties in dit hof, in tegenstelling tot de ruw uitgehakte ruimtes (waarvan de eerste met pilaren) die vanuit het hof te bereiken waren door een deur in de linkerwand.

De opzichters leidde ons vervolgens langs de Italiaanse opgravingen naar een groot grafcomplex waar behalve contouren van ruimtes en afgesloten grafkamers met troep niets te zien was.
Dit was de eindhalte voor deze mannen.
Ze brachten ons nog wel naar Mahmoud en Omar. Die laatste sprak redelijk Nederlands en bracht ons naar het graf waarvan ik de naam nooit goed begrepen heb, maar het kan Herihor geweest zijn.
Wie het weet mag het zeggen.

In ieder geval bleek het een enorm graf te zijn. Ook hier moesten we weer een lange trap af (niet overdekt ditmaal) en langs een aantal open, tichelstenen ruimtes. Uiteindelijk een hek door naar een korte gang met aan beide zijden een langwerpige grafkamer met schitterende decoraties.
Het open hof aan het andere einde van het gangetje liepen we vrij snel door. Langs beide zijden waren grafkamers uitgehakt en enkele steles opgericht (of uitgehakt, dat weet ik niet meer zeker).
Achterin het hof opende hij weer een hek dat toegang bood aan eenzelfde gangetje met 2 zijkamers. Hier worden nog steeds restauraties verricht, maar wat er al te zien is, is ongelooflijk mooi en doet erg denken aan het graf van Ramose.
In het gangetje zelf zijn enkele kolommen met gliefen aan de linkerkant te zien die erg doen denken aan de Witte Kapel van Senwosret I te Karnak.
Helaas was het slecht verlicht en vol met troep en stellingen. Bovendien bleek dat ook mijn 2e accu zo goed als leeg was (na slechts een half uurtje gebruik). Waarschijnlijk was deze helemaal leeg gelopen door de grote hitte.
Na dit bezoek leidde Omar ons terug naar zijn opzichtershuisje en gaf aan tickets voor Pabasa voor ons te kopen, terwijl zijn (veel oudere) collega ons 'een graf van boven' zou laten zien.
Dat graf bleek het beroemde graf van Montoe-em-hat te zijn, met de enorme lotusbundels in de wanddecoratie van 1 der kamers.
Helaas moest ik dus erg zuinig zijn met foto's, gezien de lege accu.
Even kwam Omar ons tegemoet met de kaartjes.

Beide bewakers leidden ons naar het graf van Pabasa, dat vooral bekend is om de voorstellingen van de bijenteelt.
Ook hier dienden we een hele lange trap af te dalen (vrijwel onoverdekt), die uitmondde in een eerste, ongedecoreerde(?) kamer. Een doorgang in de rechtermuur leidde naar een gedecoreerde ruimte met fijn laagrelief. Die bekeken we echter vrij snel om door een deur in de tegenoverliggende muur een open hof te bereiken met aan beide zijden een aantal pilaren.
Op 1 van de pilaren aan de linkerkant is de beroemde afbeelding van bijenteelt te zien.
Schitterende decoraties in fijn laagrelief sieren de gehele ruimte, met op de plafonds tussen de zuilen en de muren nog heel veel kleur, evenals op de muren zelf.
Aan het andere einde van het hof bevinden zich nog een serie van kamers (waarvan 1 met pilaren) die ook decoraties vertonen.
Al met al een prachtig graf van flinke afmetingen. Omdat mijn accu's het nu echt begeven hadden, was Veronique zo vriendelijk om me haar camera te lenen, waarvoor mijn hartelijke dank.

Het was inmiddels zo rond 14:00 en tijd om te vertrekken. We waren alle 3 erg moe van de hitte, het klauteren en de pracht van de graven.
Op een korte drinkpauze bij de 'colatempel' naast het Ramsesseum na, reden we in 1 stuk naar het hotel terug.
Daar kwam ik er tijdens het opfrissen achter dat de inmiddels beruchte mierenkolonie zich een nieuwe weg door mijn badkamermuur had gebaand. Ditmaal echter, hadden ze hun grote broers ingezet, want behalve de honderden hele kleine rode miertjes, liepen er nu ook grote zwarte mieren door mijn badkuip. Gelukkig heeft de receptionist dit keer wel behoorlijk actie ondernomen, want toen ik een uurtje later in mijn kamer terugkeerde, kwam niet alleen de stank van een flinke dosis gif me tegemoet, maar kon ik ook zien dat de vapotte voegen waar de mieren waren binnengedrongen netjes dichtgevoegd waren. Wellicht dus dat dit het einde is van de 'mieren-soap'.

Na wat rommelen en aan dit verslag werken op mijn kamer heb ik dit laatste gedurende een kleine 2 uur voortgezet op het bankje van het dakterras, onder het genot van de ondergaande zon, het bekende, schitterende uitzicht en een lemonjuice. Het wordt allemaal steeds beter!

Rond 17:45 uur kwam Marja me opzoeken op het dakterras en wist te vertellen dat Veronique ziek was geworden.
Behalve dat dit uiteraard erg vervelend voor haar is, heeft het ons gedwongen onze plannen voor morgen even te bevriezen...

 

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:33
 
Zaterdag 1 november 2008: Westoever PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
zaterdag, 01 november 2008 21:43

Allereerst een berichtje aan mijn ouders. Ik heb jullie sms de eerste dag wel ontvangen, maar jullie mijn 2 smsjes blijkbaar niet. De eerste sms heb ik vrijwel direct na aankomst verstuurd en de tweede na het ontvangen van jullie sms, enkele uren later. Hoe dan ook: het gaat dus goed met me! :-)

 

De dag begon met wederom een goede nachtrust achter de rug.
Na het ontbijt ben ik naar de receptie gelopen. Helaas was de receptionist niet erg onder de indruk van mijn opmerking: 'There is an antcolony marching through my bathroom'. Toen ik er aan toevoegde een andere kamer te eisen als het probleem die middag niet opgelost zou zijn, kwam hij in actie. Achteraf bleek die actie te bestaan uit het spuiten van net zoveel gif dat het aantal dodelijke slachtoffers in mijn badkuip zo mogelijk nog hoger was. Gelukkig is er (voorlopig) nog geen nieuwe aanwas bij gekomen.

 

De huurfietsen waren een avontuur. Mijn fiets liep vreselijk aan en maakte daardoor een vreselijke herrie, maar het fietsen langs de dorpjes en velden was een sensatie. Erg leuk en verrassend makkelijk.


Na een korte stop bij Kom el-Hettan (Memnon-kolossen) en het ticketoffice, fietsten we naar het Dal der Koninginnen.
Na een uitgebreide bezichtiging (en een paar stiekeme foto's) van de 3 geopende graven hebben we ook Deir el-Medina bezocht en ook daar rustig onze tijd genomen. Uiteraard de graven van Senedjem en Inherchaoe bezocht, evenals de Hathortempel, het arbeidersdorp, de grote put en alles wat er omheen zit.
Na dit bezoek bracht de fiets ons naar Marsam, een restaurantje waar we van een heerlijke lunch hebben genoten: kip, rijst (met vermicelli), groentes, gefrituurde aubergine, enz.
Behalve Veronique heeft echter alleen een bedelende kat van de kip genoten. Het magere diertje heeft zelfs anderhalve kippenpoot op!
Iets na 15:00 uur zijn we naar de tempel van Merenptah gelopen. De kaartjes waren we vergeten te kopen bij het ticketoffice, dus ben ik even heen en weer gelopen.
Ook deze bijzonder tempel hebben we uitgebreid bekeken en ten koste van wat bakshees (fooi) foto's in de kleine museumpjes en het paleis gemaakt.
Vooral de sfinxen met Anoebiskoppen vindt ik erg bijzonder.

 

Met de ondergaande zon in onze rug zijn we rond 17:00 uur weer terug naar het hotel gefietst.
Daar hebben de dames nog even van het zwembad genoten en heb ik mezelf aan het werk gezet door dit verslag te typen.

Het avondeten was weer aardig, maar de Om Ali (desert) was mij iets te machtig.

Morgen beloofd weer een mooie dag op de westoever te worden. Enkele graven van de edelen en de tempel van Ramses I, Seti I en Ramses II staan op het programma.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:36
 
Vrijdag 31 oktober 2008: Luxor PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
vrijdag, 31 oktober 2008 22:50

Na een heerlijke nachtrust en een eenvoudig maar goed ontbijt, zijn we om 9:10 vertrokken.
Eerst met de public ferry naar de oostoever. Na wat noodzakelijke boodschapjes, zijn we op mijn aandringen naar de plek van het huis van Jan Herman Insinger gelopen. Helaas konden er niet bij (zoals verwacht), maar in de verte zag het er niet erg veelbelovend uit.
Al lopend door de stad zag ik maar erg weinig van de veranderingen waarover momenteel zoveel gesproken wordt in de egyptologie. Ja, het New Winter Palace is weg, maar dat is alleen maar een verbetering. Verder was er vrijwel niets te zien tot aan het Luxor Museum. Verder noordelijk zijn we vandaag echter niet geweest.

Het is warm en zonnig in Luxor, maar dat zal maar weinigen verbazen. Niettemin vond ik het goed uit te houden.

Eenmaal in Luxor Tempel hebben we eerst een stukje van de blokkentuin aan de westkant bekeken, en toen de sfinxenallee, zoals die al jaren bekend was. Vervolgens door de eerste pyloon de as van de tempel gevolgd, met alle zijkamers erbij. Heel uitgebreid alles bekeken en gefotografeerd (meer dan 300, waaronder een mooie foto voor Rita (hij is onderweg!)).
Ruim in de middag zijn we erg gaan lunchen en hebben we het programma voor de komende dagen besproken.
Na een korte blik op het station, zijn we op zoek gegaan naar de Fair Trade winkel, die er blijkbaar en helaas niet meer zit. Bij Aboudi Bookshop heb ik weer 2 boeken gekocht.

Toen volgde een aardige wandeling naar Luxor Museum.
Daar was het meest opmerkelijke de schoolklas(sen) die letterlijk binnen 5 minuten (!) het hele museum doorlopen hebben. Wij hebben het museum echter wel uitgebreid bekeken. Helaas waren  foto's weer/nog steeds niet toegestaan.
Het boekenwinkeltje vlak achter de toegangspoort van het museum bleek een aantal leuke, doch dure artikelen te verkopen. Waaronder een erg leuk schrijverssetje, compleet met 3 kleuren inkt en 6 vellen papyrus.

Eenmaal terug aan de westoever, terug in het hotel, heb ik om 20:00 mijn eerste gebraden eend op. Tja, het klinkt misschien afgezaagd, maarre... het smaakt naar kip.

Toen ik de receptie er vlak voor het eten op attent maakte dat mijn badkamer een begraafplaats voor  hele kleine insecten was geworden , getuige de duizenden dode insecten , was de eerste reactie van de receptionist mij een spuitbus met gif aan te bieden. Toen ik hem uitlegde dat dat niet veel zin meer zou hebben, drong het besef door dat een schoonmaak gewenst was.
Helaas bleek na het eten dat men alleen de meest opzichtige lijken verijderd heeft. Op dat moment kwam ik er pas achter dat er een hele mierenroute door mijn badkamer loopt!

Terwijl ik dit typ, zit ik op mijn kleine balkonnetje met het sterrenbeeld Orion en de Luxortempel als uitzicht. Wat wil een mens nog meer!

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:39
 
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 2