Zoeken

Willekeurige foto

Egypt Ring

Deze website maakt deel uit van Egypt Ring.
This website is part of Egypt Ring.
Egypt Ring
 
 
Egyptologisch nieuws mei 2009 PDF Afdrukken E-mailadres
dinsdag, 30 november 1999 01:00

Mei is een tamelijk rustige nieuwsmaand gebleken, wat zich uit in een korter bulletin in deze nieuwsbrief. Het opgravingsseizoen is (voor de meeste teams) duidelijk weer voorbij! Niettemin hoop ik u toch nog wat interessante nieuwtjes te verschaffen.

Te beginnen met bijzonder nieuws uit Tell el-Dab'a (Avaris) in de delta! In de 17e eeuw v.Chr. was dit de hoofdstad van de Hyksos, die destijds over Egypte heersten. In 1966 ontdekte een team van de universiteit van Wenen, onder leiding van professor Manfred Bietak de ruines van deze belangrijke stad en is hier nog altijd bezig met opgravingen. En met succes! Onlangs werd voorzichtig bekend gemaakt dat hier eerder dit jaar een sensationele vondst is gedaan: een klein fragment van het oudste spijkerschriftdocument ooit gevonden in Egypte en een bijzonder graf van een merrie in een paleis.
Manfred Bietak is voorzitter van het Egyptologisch Instituut van de universiteit van Wenen, stichter van het Oostenrijkse Archeologische Instituut in Cairo, en werkt sinds 2005 samen met dr. Irene Forstner-Mueller.
In een gebied van maar liefst 10 km2 trof het team een enorm paleiscomplex aan met Syrische stijlkenmerken. Het was hierin dat men het slechts 2 cm grote fragmentje van het Babylonische kleitablet met spijkerschrift aantrof. Het stamt waarschijnlijk uit de laatste 50 jaar van de Oud-Babylonische tijd (ca. 1600-1550 v.Chr.) en geeft ons het oudst bekende spijkerschrifttablet in Egypte. Waarschijnlijk is het afkomstig van een koninklijke brief, waarvan het Akkadische woord 'anok' ('ik') nog leesbaar is.
Ook het paardengraf is het oudst  bekende in Egypte. Het dier was tussen de vijf en tien jaar oud en  waarschijnlijk het lievelingspaard van koning Chayan. Het paard is door de Hyksos geintroduceerd en sindsdien niet meer weg te denken uit de Egyptische geschiedenis.
De vondsten zullen worden gepubliceerd in het tijdschrift "Aegypten und Levante".

Klik op de titel van dit artikel of op de knop 'Lees verder...' hieronder om de rest van het nieuws te lezen! Als u (al) in het volledige artikel bent, leest u hieronder verder.

Volgens Zahi Hawass zal op 26 juli van dit jaar de 'een van de grootste geheimen van de Grote Piramide van Choefoe' ontdekt worden. Hij deed deze uitspraak tijdens een symposium van de Turin International Book Fair. De SCA wil op die dag een nieuwe robot in de schachten van de piramide laten loslaten, ditmaal van de universiteiten van Hong Kong en Manchester. Deze robot moet doordringen tot achter de derde 'deur', die volgens Hawass toegang zou kunnen geven tot de ruimte waar Choefoe begraven is.  Persoonlijk verwacht ik er niet veel van, maar over twee maanden weten we meer! Of heel de egyptologische wereld weer (?) midden in de nacht aan de buis gekluisterd zal moeten zitten is niet bekend.

Het Griekse opgravingsteam van Kalliopi Limneou-Popakosta heeft op 4 mei jl. in Shallalat Gardens, naast het fort van Mohammed Ali te Alexandrie een wit marmeren beeld van vermoedelijk Alexander de Grote gevonden. Dat het om Alexander gaat, bewijst het lint rond het hoofd, dat alleen heersers droegen, aldus dr. Zahi Hawass. Verder zouden gezichtskenmerken in de richting van Alexander wijzen, zo zegt althans Ahmed Abdel-Fatah, een specialist in de antiquiteiten uit de Grieks-Romeinse periode. Het beeld van de atletisch afgebeelde man is 80 cm hoog en 23 cm breed en werd acht meter onder de grond aangetroffen. De armen, benen en de fallus van het beeld ontbreken grotendeels, maar het gezicht is in goede staat, op wat kleine schade aan de neus na. Het beeld zal binnenkort in een van Alexandries musea tentoongesteld worden.

Het Monument Photography Project, het National Authority for Remote Sensing, Space Sciences (NARSS) en het Mubarak City for Scientific Research (MuCSAT) hebben een met behulp van satellieten, luchtfotografie en grondlasers 132 archeologische sites 'ontdekt' die tot op heden nog niet officieel onderzocht zijn. In reactie hierop liet Farouk Hosni, Egypte's minister van Cultuur, weten dat hij een serie wetten heeft opgezet die illegale opgravingen op deze locaties moet tegengaan.
Wilt u weten om welke sites het gaat, dan komt u waarschijnlijk al een heel eind met een blik op de Egyptische bodem in een applicatie als Google Earth.

Eind mei viel er in dr. Zahi Hawass' blog te lezen over de plannen van de SCA met betrekking tot enkele belangrijke archeologische sites in de Delta. Sinds enkele jaren is men in Zagazig (Tell Basta, Boebastis) bezig met het bouwen van een bezoekerscentrum, museum en toeristische faciliteiten, zoals een winkeltje en een cafetaria. Rondom de bekende monumenten van deze antieke cultusstad van de godin Bastet heeft de SCA een zone ingesteld waarin niet gebouwd mag worden. De kosten voor dit project worden geraamd op6 miljoen euro.
In de Fakous regio bouwt de SCA aan een kostschool waarin ca. 20 leerlingen van 10 tot 15 jaar (!) getraind worden in conserveringstechnieken om ze voor te bereiden op een carriere bij de SCA. Verwacht wordt dat de school op 1 juli haar deuren zal openen. Een dergelijke school staat al enige tijd in Cairo.
In Tell el-Dab'a (Avaris, de hoofdstad tijdens de overheersing door de Hyksos) graaft dr. Manfred Bietak op gehuurde stukken land die na de opgravingen weer worden overgedragen aan de eigenaren. De SCA is voornemens dergelijke stukken land voortaan op te kopen. Tussen Tell el-Dab'a en San el-Hagar (Tanis, hoofdstad tijdens de 21e en 22e dynastie) zal waarschijnlijk een groot regionaal museum worden gebouwd, met speciale aandacht voor deze drie steden (Tell Basta, Tell el-Daba en San el-Hagar).
Hawass is bezig met het schrijven van een reisgids, waarin deze drie sites zullen worden opgenomen als onderdelen van een dagtrip die begint en eindigt in Cairo.

In de eerste helft van mei jl. kondigde minister van Cultuur Farouk Hosni aan dat een Egyptisch opgravingsteam ten noorden van het Qaroenmeer in de Fayoum een belangrijke archeologische site ontdekt heeft. De ontdekking werd gedaan nabij het eiland al-Karn al-Zahabi (Gouden Hoorn).
Vorig jaar startte het team, onder leiding van Khaled Saad met een survey nadat het ministerie van Toerisme had aangegeven hotels en resorts te bouwen in het gebied. Sinds 10 maart jl. is het team bezig met opgravingen. Hierbij zijn vele prehistorische voorwerpen gevonden, zoals pijlpunten, kralen, siervoorwerpen, visgerei, naaigerei en natuurlijk het nodige vaatwerk. Ook trof men kleine grotten aan die door prehistorische jagers gebruikt zouden zijn. Uit de Ptolemeaische tijd is een kleine heuvel een grafveld gevonden met 25 graven, waarin vele menselijke resten, munten en andere kleine voorwerpen lagen. Een poging om een 7 m diepe schacht met onderin twee kamers te onderzoeken is gestaakt vanwege oprukkend zand. Ook uit de Fatamidische en Mamlukse periodezijn vele munten, pijpen, vaatwerk, glaswerk en wapens gevonden. De oudste vondsten in het 10 km2 grote gebied dateren van 40 miljoen jaar geleden en bestaan uit fossielen van walvissen, zeekoeien, zaagvissen en andere zeedieren. Het team vond tot slot ook nog een kalkstenen blok met een weergave van de naam van koning Schorpioen.

Vlakbij Berenike, aan de Rode Zeekust, heeft een team van Amerikanen en Polen potscherven gevonden met een 'pre-islamitisch' schrift. Helaas wordt uit het persbericht niet duidelijk welk schrift precies bedoeld wordt , maar het vermeldt nog wel dat de potscherven zouden dateren uit de Griekse of Romeinse tijd. Andere inscripties op de site zijn geschreven in 12 verschillende talen, wat duidt op de aanwezigheid van een kosmopolitische stad in die periode. Het onderzoeksteam staat onder leiding van professor Steven Sidebotham van de universiteit van Delaware en Iwona Zych van de universiteit van Warschau en heeft acht jaar geleden voor het laatst opgegraven in het gebied.

Zeven van de acht Egyptische oudheidkundige voorwerpen die midden op de dag van 29 juli 2007 uit het Bijbels Museum in Amsterdam gestolen zijn, zijn eind mei terug gevonden op een veiling in Manhattan, New York. Met dank aan de ALR (Art Loss Register) uit New York, de Amerikaanse douane en de Nederlandse politie. De teruggevonden voorwerpen bestaan uit een viertal beeldjes (waarvan een van Imhotep) en een drietal scarabeeen. Enkel een aardewerken sjabti-beeldje is nu nog zoek.

Enkele korte nieuwtjes uit Luxor:

Howard Carters huis op de westoever van Luxor (gebouwd in 1902) is recentelijk gerenoveerd en ingericht om te dienen als hoofdkantoor voor de inspecteurs van de SCA.

In het gebied van de dodentempels op de westoever zijn, op kosten van het Wereld Monumenten Fonds drainages aangelegd om schade aan de monumenten door optrekkend irrigatiewater te bestrijden.

Een dergelijk project voor de tempels van Luxor en Karnak op de oostoever wordt bekostigd door het Zweedse SWECO. Een uitgebreid rioleringssysteem moet deze monumenten redden van het stijgende grondwaterpeil. Bij de werkzaamheden zijn al verschillende interessante vondsten gedaan, zoals de oostelijke grens van de Gem-pa-Aton tempel van koning Achnaton. Ook trof men buiten Karnak de restanten aan van een zuilenhal uit de 25e dynastie en buiten Luxor Tempel een omheiningmuur uit de Romeinse tijd.

Terug op de westoever, naar het Ramesseum. Daar is het Californische Institute for Study and Implementation of Graphical Heritage Techniques (INSIGHT) bezig met een conserveringsonderzoek naar de eerste pyloon van deze Tempel van Miljoenen Jaren van Ramses II.

Onderzoekers van de Edinburgh- en Manchester University onder leiding van dr. Moira Wilson zeggen een nieuwe manier te hebben ontwikkeld om archeologische voorwerpen te dateren, die misschien zelfs nauwkeuriger zou zijn dan de bekende C14-techniek. De nieuwe, zogenaamde rehydroxylatie methode is alleen toepasbaar op aardewerk, maar juist daarvan is er in bijna elke archeologische vondst wel wat materiaal aanwezig. Dit in tegenstelling tot het organisch materiaal dat vereist is om de C14-techniek te kunnen toepassen. Op dit moment hebben de onderzoekers kunnen aantonen dat hun nieuwe techniek aardewerk tot 2.000 jaar terug kan dateren, maar kan waarschijnlijk tot zo'n 10.000 jaar in het verleden.
De rehydroxylatie methode is gebaseerd op het fenomeen dat aardewerk water uit de lucht opneemt zodra het de oven verlaat. In de eerste paar uur is dit vrij veel, maar daarna gaat het dermate langzaam en constant dat het mogelijk is aan de hand van het aanwezige vocht in een antieke potscherf te achterhalen hoe lang het geleden is begonnen met vocht opnemen. Uiteraard is de techniek onbruikbaar voor aardewerk dat gedurende zijn bestaan onderhevig is geweest aan extreem hoge temperaturen, zoals bij een brand. De interne 'waterklok' wordt daarmee namelijk weer op nul gezet.
Eerst weegt men een monster, om het vervolgens in een oven te verwarmen tot 500 °C om al het aanwezige vocht te verwijderen. Dan weegt men het monster op een zeer nauwkeurige weegschaal om te zien in welke mate de potscherf het vocht uit de lucht opneemt.
Een uitgebreide paper over de rehydroxylatie methode kunt u hier vinden. Voor een uitgebreid artikel dat zich tegen de nieuwe dateringstechniek uitspreekt, kunt u hier terecht.

Tot slot maken we bij wijze van uitzondering even een uitstapje buiten Egypte, naar Florence. Daar zijn bij graafwerkzaamheden restanten aangetroffen van een Romeinse Isistempel uit de tweede eeuw n.Chr. De restanten bestaan uit een spiraalvormige zuil en honderden gekleurde muurfragmenten en kwamen aan het licht toen werklui een kuil van 5 m lengte, 3 m breedte en 4 m groeven t.b.v. een nieuw bluswaterreservoir voor het rechtsgebouw. Volgens archeoloog Alessandro Palchetti, die toezicht houdt op de opgravingen, is het een zeer belangrijke vondst, maar de redenen voor deze constatering worden in nieuwsberichten niet vermeldt, evenmin als verdere details over de vondst.

Laatst aangepast op maandag, 15 februari 2010 00:53